Progeria:nenos ancians

A sociedade actual está terriblemente preocupada por encontrar a formula da eterna xuventude. Si a vellez é algo que nos aterra a todos; como nos sentiriamos si envelleceremos a unha velocidade de 5 e 10 veces maior e se a nosa esperanza de vida fose de apenas 14 anos?

Pois desgraciadamente unha de cada oito millóns de persoas saben moi ben do que estamos a falar: A Progeria. Unha enfermidade xenética da infancia moi rara que se caracteriza por un rápido envellecemento. Prodúcese porque moleculamente presentan un defecto no mecanismo de reparación do ADN como consecuencia da rotura da hélice dobre.

Actualmente descoñécense as causas anque algúns estudos cren que podería ser causada por un xen mutante autosómico dominante que faría inestable ó núcleo das células do organismo acelerando a morte celular.

Se tivésemos o xenoma deberiamos empregalo para curala enfermidade?

Apoptosis: Suicidio celular.

Fonte: http://medtempus.com/archives/apoptosis-el-suicidio-celular-que-nos-mantiene-con-vida-i/

O suicidio é algo extremadamente cotiá non noso interior. Cada día en cada un de nós, prodúcese o suicidio de alrededor de dez mil millóns decélulas. Esta elevada cantidade de mortes intencionadas non se debe, nin moito menos, a unha “depresión” das nosas células, como se perderan as ganas de vivir. A apoptosis é un acto radical de altruismo, un sacrifio extremo polo ben comun do resto de células e do que depende a nosa propia supervivencia.

Da misma maneira que para que unha especia evolucione van nacendo novos individuos e morrendo os máis vellos e enfermos, no noso corpo as células máis vellas e enfermas deciden quitarse voluntariamente do medio para que a vida do organismo persista.

Sabemos que isto ocorre no noso interior, pero aínda non sabemos como sucede. Dunha vez investigado este tema poderíamos solucionar moitos problemas e enfermedades. Seremos capaces nun futuro de obligar a unha célula, por exemplo do cáncer, a matarse para solucionar así, o problema de ráiz?

En busca da alma.

Fonte: http://axxon.com.ar/not/124/c-124InfoAlmaNeural.htm

Francis Crick, Premio Nobel 1962, polo descubrimento da estructura do ADNe anos máis tarde estudará a alma e a consciencia.

Crick sostén que no cerebro humano hai un grupo de neuronas que son a orixe da conciencia e da alma.

Destaca que o que afirma é o resultado de investigacións e búsquedas no inconsciente que realizou durante moitos anos. Fai tempo que escribe e reafirma que “o comportamento dos nosos cerebros, poden ser íntegramente explicados pola interacción das células cerebrais”. Tamén describe na investigación os mecanismos a través dos cales distintas partes do cerebro humano se funden as unhas coas outras para crear “un sentido de conciencia”, que é o que os crentes chaman a alma.

E vos, que pensades? Pódese estudar científicamente o subconsciente humano? E sobre todo, pódese con esos estudos afirmar que existe a alma?

Os pigmeos.

Fonte :

http://deison177.wordpress.com/2010/07/25/los-pigmeos/

Os pigmeos son unha serie de grupos humanos cazadores e recollleiteiros que viven en selvas ecuatoriais africanas e que se caracterizan pola súa baixa estatura, xa que so miden 1,50 metros de media.

Cazan con redes e arcos antílopes, monos, aves e outros animais, ademáis de recolleitar fruta, tubérculos e mel. Tamén practican intercambios con pobos veciños e traballan para eles, pero estes humanos non están acostumados a civilización e viven libres nas selvas sen prexuizos.

Por evidencia xenética, estimase que diverxeron dos demáis grupos africanos moi antigamente: fai 70.000 años, adaptándose as condicións da antiga selva ecuatorial africana.

E ben, porque nos interesan tanto estas tribus? Non pensades que os nosos antepasados puderon ser e actuar semellantes aos pigmeos?

Laura Gundín.

Comer albaricoques cura o cancro?

Existen centenas de supostas curas do cancro mediante alimentos, persoas "con algún don curativo" e incluso fe. Pois ben, nos 70 un grupo de científicos causou gran axitación política afirmando que o albaricoque tiña unhas propiedades curativas que se podían utilizar como tratamento contra o cáncer. Tal foi o "furor" que causou esta noticia que ata hai un libro que defende este suposto método de cura contra as células canceríxenas. O libro titúlase "World Without Cancer" e o seu autor é G. E. Griffin. Nel están presentes unha serie de preguntas e respostas sobre o uso das pebidas de albaricoque, etc.

A suposta propiedad curativa do albaricoque foi descuberta polo doctor Ernst T. Krebs en 1950. Primeiramente probouna en animais e no seu propio corpo e non atopou reaccións negativas. Logo tomou como exemplo a un pobo de Pakistán (os Hunza) que consumían sementes de damasco e non coñecían o cáncer. Estas foron as principais razóns do comezo do estudo da vitamina B-17. O doctor Krebs cuestionou á poboación o seguinte: “Pagaría a pena perder a vida por non querer comer unhas sementes amargas?"

Vós que credes? Pagaría a pena? Ten algo de certo todo isto?

Fonte: 

http://vidaconvida.blogspot.com/2008/12/cura-del-cncer-con-semillas-de-damasco.html

Nova solución contra o cáncer de mama

Segundo a revista "The Lancet"un novo aliado xunta loita contra o cancro de mama: o eribulin(http://www.blogfarmacia.net/el-farmaco-eribulina-de-origen-marino), quimioterapia derivado dunha esponxa de mar moi común nas costas de Xapón que podería aumentar nun 20% a esperanza vida das mulleres que sofren metatárses.
O máis destacado do medicamento é ainfluencia que ten sobre os pacientes sen a necesidade de combinarse con outras substancias.
700 mulleres participaron no estudo para medir a toxicidade e os efectos de dita substancia que realizaou o instituto d´Vall Hebrón dirixido por Javier Cortés.O resultado foi moi positivo xa que se comprobou que era eficaz para todos os cácer de mama.
O eribulin ten un mecanismo de doble acción:impedir a división das células tumorais e eliminar a célula tumoral.A posibilidade de que o medicamento sexa eficaz nas fases iniciais do tumor será outro obxecto de estudo.
En tanto o eribuli xa é comercializado en Estados Unidosmentres que en Europa se comercializará a partir de xuño.

A natureza é patentable?

Debemos ou, o que é máis, podemos patentar os produtos da natureza? Pois ben, para iso debemos ter claro que unha patente son aqueles dereitos concedidos polo Estado a un inventor ou cesionario, co fin de que divulgue o seu invento. Pero ben, qué podemos considerar un invento? Está considerado internacionalmente que non son inventos os seguintes: os principios teóricos ou científicos; os descubrimentos que consistan en dar a coñecer ou revelar algo que xa existía na natureza; os programas de computación; as creación artísticas ou literarias; os métodos de tratamento cirúrxico, terapéutico, etc.

Por tanto, atendendo a isto, o resto de casos que se atopen fora desta lista poden ser patentados. Se nos fixamos, anteriormente dixemos que os descubrimentos que consistan en dar a coñecer ou revelar algo que xa existía na natureza non eran considerados inventos. Polo tanto, non poden ser patentados.

Pero,e se atopamos unha planta que cure o cancro (por poñer un exemplo)? Poderíase facer algunha excepción?